ای صدای همکلاسی
خوب میشناسمت تورا
یاد می آوری مرا
دویدنها ،رسیدنها ومیوه چیدنها
میوه دزدیها یادت هست ،
و اکنون مانده ام تنها
کوچه ها پر زخالی
و درختی آری از میوه چیدنها
و کلاغی ، با آوازی گرم و مشکی
ای نگاه همکلاسی
یاد می آوری مرا
زمانی در کلاسی پر هیاهو
و دلی در هر زنگ دعوا ،چنگ در مو
و صدای جیغ هایم ،جیغ هایت
صدا میکرد معلم را مثل کلاغی پر هیاهو
و اکنون مانده ام تنها
و کلاسی خالی از جیغ هایم،جیغ هایت
و حتی آن معلم که می آمد با چوب بلندش
و اکنون مانده ام تنها و حیاطی و کلاغی
با صدای گرم و مشکی ، بانشاط از بودن ها ، نبودنها
ودلی پُر بیاد هر کلامی ، هر درختی و دویدن ، و صدایی گرم و مشکی
بهنام 23/بهمن /1383
۱۳۸۸/۱/٢۱ساعت
٦:٤٤ ب.ظ توسط بهنامترین
نظرات ()
من: 12مین روز دیماه یک پایتخت, سفید بود که ((آزاده)) شدم...من شیفتگی ام را به زمستان و برف و سرما از همان روزها دارم! (قلم)) از ابتدای زادنم با من ماند...بزرگ تر که شدم چیزی در مقیاس میکرو هم به ورطه ی زندگی ام آمد و امروز کارشناسی ارشد را با طعم خوشمزه ی ((میکروبیولوژی)) صرف می کنم! آزاده ام و با "باید" بیگانه!! 14مهر 90 که بیاید کلبه ی ویوارایم 8 ساله می شود...اینجا همان جاییست که قلم می زنم تمام آن هایی را که "باید" نگاشتن!///////
×توی پرانتز:از آنجا که کیفیت نظرها را بر کمیتشان ارجح می دانم, در کلبه ی ویوارایم تنها نظرهای مرتبط با نوشته هایم را تائید عمومی خواهم کرد!
پروفایل آزاده از کلبه ی ویوارا
پروفایل آزاده از کلبه ی ویوارا
