و تو ای خدا ی ناز دار و کرشمه گذار ، زن پیر و لوچ هم بنده ی توست؟
پیش ناز و کرشمه هستم من ، در پس درخت گردو میهمانم. جشن میلاد جنگل پیر است،من و سنجاب و سنجاقکها ، انتهای کوچه ی ساز و آوازیم ،در ته بن بست بی نوایی ها ،رنگ خانه نور مهتاب استو نشناش یک کلاغ پیر ، ما همه مست عطر گندم زار . گر بیای خوشنود خواهیم شد ، رمز عبورمان را بگویم باز؟ سلام
۱۳۸٩/۱۱/٢٢ساعت
٥:۱٠ ب.ظ توسط بهنامترین
نظرات ()
من: 12مین روز دیماه یک پایتخت, سفید بود که ((آزاده)) شدم...من شیفتگی ام را به زمستان و برف و سرما از همان روزها دارم! (قلم)) از ابتدای زادنم با من ماند...بزرگ تر که شدم چیزی در مقیاس میکرو هم به ورطه ی زندگی ام آمد و امروز کارشناسی ارشد را با طعم خوشمزه ی ((میکروبیولوژی)) صرف می کنم! آزاده ام و با "باید" بیگانه!! 14مهر 90 که بیاید کلبه ی ویوارایم 8 ساله می شود...اینجا همان جاییست که قلم می زنم تمام آن هایی را که "باید" نگاشتن!///////
×توی پرانتز:از آنجا که کیفیت نظرها را بر کمیتشان ارجح می دانم, در کلبه ی ویوارایم تنها نظرهای مرتبط با نوشته هایم را تائید عمومی خواهم کرد!
پروفایل آزاده از کلبه ی ویوارا
پروفایل آزاده از کلبه ی ویوارا
