ای تو که در هیچکجایی. خسته و در مانده وامانده و دست لرزان و یاد بر باد،ببین دیگر ناخنهایم حال نواختن روی دیوار را ندارد،خدایی کن و دیواره ها را بشکن.
به باران بگویید ایستادن بگیرد،اینجا دلی در حال فرو پاشیست،به افتاب بگویید پشت ابر پنهان شود،اینجا جویی در حال نرفتن است،به ابر بگویید رفتن نکند،اینجا پیری در حال مردن است،به دنیا بگویید ایستادن بگیرد،خدا جامانده است در جایی. سلام
۱۳۸۸/٦/٢۸ساعت
۳:٠٤ ق.ظ توسط بهنامترین
نظرات ()
من: 12مین روز دیماه یک پایتخت, سفید بود که ((آزاده)) شدم...من شیفتگی ام را به زمستان و برف و سرما از همان روزها دارم! (قلم)) از ابتدای زادنم با من ماند...بزرگ تر که شدم چیزی در مقیاس میکرو هم به ورطه ی زندگی ام آمد و امروز کارشناسی ارشد را با طعم خوشمزه ی ((میکروبیولوژی)) صرف می کنم! آزاده ام و با "باید" بیگانه!! 14مهر 90 که بیاید کلبه ی ویوارایم 8 ساله می شود...اینجا همان جاییست که قلم می زنم تمام آن هایی را که "باید" نگاشتن!///////
×توی پرانتز:از آنجا که کیفیت نظرها را بر کمیتشان ارجح می دانم, در کلبه ی ویوارایم تنها نظرهای مرتبط با نوشته هایم را تائید عمومی خواهم کرد!
پروفایل آزاده از کلبه ی ویوارا
پروفایل آزاده از کلبه ی ویوارا
